Danıştay 4. Daire E.2020/4580 K.2021/2804

Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiyesi tamamlanmış ... İş Mak. Yedek Parça Tic. ve San. Ltd. Şti’nin bir kısım alışlarını sahte fatura ile belgelendirdiğinden bahisle hazırlanan vergi tekniği raporuna istinaden şirket müdürü sıfatıyla 2006/6, 8, 9, 10 ve 12 dönemlerine ilişkin olarak resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu tarhiyatın 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunun 17/9 maddesi kapsamında yapıldığı, söz konusu Kanun hükmünün 03/07/2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ve yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan her türlü tarhiyat ve kesilen cezalara uygulanamayacağının düzenlenmesi nedeniyle hükmün geçmişe uygulanamayacağı açık olup, bu hükme dayanak alınarak davacı adına 2006 yılına ilişkin yapılan tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının bir dönem kanuni temsilcisi olduğu şirket hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiği, faturasını kayıtlarına aldığı şirketler/şahıslar hakkında sahte fatura düzenledikleri konusunda vergi tekniği raporlarının bulunduğu, davacı adına yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 01/10/2018 tarih ve E:2016/2815, K:2018/8457 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.