Danıştay 4. Daire E.2020/464 K.2022/2217

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen …tarih ve …sayılı …nolu ihbarnamelerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; davanın, …tarih ve …sayılı …nolu ihbarnamelerin karar harcına ilişkin kısmı bakımından; mahkeme kararıyla hüküm altına alınan 35,90 TL maktu karar harcının dava konusu …tarih ve …sayılı …nolu ihbarnamede istenildiği, ancak söz konusu ihbarnamelerde dava konusu edilen vergi ve cezalar üzerinden binde 4,55 oranında nisbi karar harcının hesaplandığının anlaşıldığı, dolayısıyla dava konusu …nolu ihbarnamelerin mahkeme kararında yer almayan karar harçlarına ilişkin kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu diğer kısımlarda ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.