Danıştay 4. Daire E.2020/4936 K.2020/5284

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle tarh edilen 2011/7,10,11 dönemleri tekerrür uygulamalı vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; özel usulsüzlük cezası yönünden davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrası ile tek kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası onanarak kesinleştiğinden uyuşmazlığın vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmına ilişkin olduğu, tekerrür hükümleri uygulanmasına esas teşkil eden cezanın 27/08/2007 tarihinde kesinleştiği, dava konusu dönemler için uygulanan vergi ziyaı cezasının ise, 16/09/2014 tarihinde davacıya tebliğ edildiği,

söz konusu cezanın kesilme tarihi dikkate alındığında 2014 yılı içerisinde kesilen vergi ziyaı cezası için tekerrür nedeniyle artırım yapılamayacağından dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrüre ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 13/05/2019 tarih ve E:2016/6420, K:2019/3571 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.