Danıştay 4. Daire E.2020/5275 K.2021/4200

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporuna istinaden tarh edilen 2009/3 ila 6, 9 ve12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla. 2009 dönemine ilişkin defter ve belge isteme yazısının tebliğine rağmen yazının gereğinin yapılmadığı, davacı tarafından defter ve belgelerin ibrazının istenilmesine ilişkin ara kararın gereğinin yerine getirilmediği gibi defter ve belgelerin ibraz edilmemesine ilişkin hukuken geçerli bir açıklamada getirilmediği,

bu haliyle davacı tarafından defter ve belge ibraz etmeme için ortada kabul edilebilir bir mücbir sebep ileri sürülüp ispatlanamadığı görülmekle, davacı tarafından hesaplanan katma değer vergilerinden indirim konusu yaptığı katma değer vergilerinin doğruluğu ve indirim konusu alış belgelerinin gerçekliği ve kanuni defterlere işlenip işlenmediği ancak kanuni defter ve belgeler üzerinden yapılacak incelemeyle tespit edilebileceğinden,

inceleme elemanına ve Mahkememize ibraz edilmeyen 2009 takvim yılına ilişkin maliyet olarak kaydedilen mal ve hizmet alımlarına ilişkin fatura vb. diğer belgelere isabet eden ve indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin reddi suretiyle yapılan dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık görülmediği; vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmına gelince tekerrüre esas alınan cezanın 2013 yılına ait olduğu anlaşıldığından dava konusu 2009 yılına ilişkin vergi ziyaı cezasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından, dava edilen işlemin yerinde ve hukuka uygun olduğu belirtilerek Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.