Danıştay 4. Daire E.2020/5279 K.2021/4773

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden tarh edilen 2010/1 ila 12 dönemleri katma değer vergileri ile 2010/1 ila 4 dönemleri için 3 kat, 2010/5 ila 12 dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 3 kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporu ve ekleri incelendiğinde, davacının 2009 yılından itibaren gerçek bir faaliyetinin olmadığı ve düzenlediği tüm belgelerin sahte belge niteliği taşıdığı sonucuna varıldığından, elde edildiği tespit edilen komisyon kazancı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık; vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.