Danıştay 4. Daire E.2020/5348 K.2021/5920

Dava konusu istem: Davacı kooperatif adına, 2008/1 ila 12, 2009/1 ila 12, 2011/12 ve 2012/1 ila 3 dönemleri katma değer vergisi beyannameleri ile 2010/2 ila 4 ve 7 dönemi Ba/Bs formlarını süresinde ve elektronik ortamda vermediğinden bahisle 213 sayılı Kanunun mükerrer 355/1maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu 2010/2 ila 4 ve 7 dönemi Ba/Bs formlarını süresinde ve elektronik ortamda vermediğinden bahisle 213 sayılı Kanunun mükerrer 355/1 maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarına ilişkin kısmı temyiz incelemesi sonucunda onanarak kesinleştiği, uyuşmazlığa konu 2008/1 ila 12, 2009/1 ila 12,

2011/12 ve 2012/1 ila 3 dönemleri katma değer vergisi beyannamelerinin süresinde ve elektronik ortamda verilmediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezaları yönünden davacının katma değer vergisi beyannamesi verme yükümlülüğü olmadığı dolayısıyla beyanname verme yükümlülüğünü süresinde yerine getirmediğinden bahisle 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yasal mevzuatlara istinaden yapılan işlemlerin yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.