Danıştay 4. Daire E.2020/5401 K.2020/5957

Dava konusu istem: Davacı adına, 2008 takvim yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2008/1, 2, 5, 6, 7 ,8, 11, 12 dönemleri katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin birinci fıkrası ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesince Vergi Mahkemesi kararının, 2008/1,2,5,6,7,8,11,12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması üzerine söz konusu bozma hükmüne uyulmak suretiyle anılan dönemlere ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri yönünden dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından kayıt beyan dışı bıraktığı hasılatı olmadığı, eksik araştırma ve incelemeye istinaden düzenlenen inceleme raporuna dayalı cezalı tarhiyatlar yasal olmadığından aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 04/10/2018 tarih ve E:2016/2658, K:2018/8638 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.