Danıştay 4. Daire E.2020/5426 K.2023/1508

Dava konusu istem: Davacı tarafından, bir kısım mal ve hizmet alışlarının gerçek olmadığından bahisle temin edilen belgelerde yer alan katma değer vergilerinin indirimlerden çıkarılması gerektiği yolunda idarece gönderilen yazı üzerine, 2018/1,2,3,4,5 ve 8 dönemleri için ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamelerine istinaden tahakkuk ettirilen katma değer vergileri, damga vergileri, hesaplanan gecikme faizleri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; sahte fatura kullandığı yolunda davacı nezdinde herhangi bir inceleme bulunmaması ve dava konusu tahakkukların dayanağının sadece davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri olmasının, Mahkemelerinin 21/06/2019 tarihli ara kararına davalı idarece verilen cevabi yazıyla da sabit olması karşısında, davacının vermiş olduğu ihtirazi kayıtlı beyannamelerin özgür bir iradeyle verildiğini söylemenin olanaklı olmadığı,

sahte fatura kullanıcısı olarak değerlendirilip olumsuz mükellefler listesine alınmama ve katma değer vergisi iadelerinde sorun yaşamama adına, ihtirazi kayıtlı olarak verilen beyanname üzerine tahakkuk eden vergiler ve hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacı tarafından, davalı idarece bazı faturalarında yer alan katma değer vergilerinin indirimlerinden çıkarılarak düzeltme beyannamesi vermesi gerektiği yönünde yazı olduğunun iddia edilmesi üzerine, Dairelerince verilen ara kararı ile düzeltme beyannamesi verilmesinin nedeni ile uyuşmazlık konusu döneme ilişkin düzeltme beyannamesi verilmesi gerektiği yönünde yazı yazılıp yazılmadığının sorulması üzerine,

davacı tarafından ara karara cevap verilmediğinin, davalı idare tarafından düzeltme beyannamesi verilmesi gerektiği yönünde davacı tarafa müeyyideli bir yazı yazılmadığının anlaşıldığı, bu durumda, davalı idare tarafından yazılan müeyyideli yazı olmaksızın beyanname verme süresi geçirildikten sonra,

faturaları kayıtlara intikal ettirilen firma hakkındaki olumsuz tespitler nedeniyle söz konusu faturalar kayıtlardan çıkarılarak ilgili dönemlere ait katma değer vergisi düzeltme beyannamesine konulan ihtirazi kaydın, süresinden sonra verilen beyanname üzerine tahakkuk eden vergiye dava açılmasına olanak sağlayan bir çekince olarak kabulüne olanak bulunmadığından, davacı adına tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi ve gecikme faizinin kaldırılması istemiyle açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği;

vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemi yönünden, katma değer vergisi beyannamesinin yasal süresinden sonra verildiğinin tartışmasız olduğu olayda, verginin süresinde tahakkuk ettirilmemesi nedeniyle vergi ziyaı cezası kesilmesinin Kanun gereği olduğundan kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle, davalı idare istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Vergi Dairesi tarafından, bir kısım alışlarından kaynaklanan katma değer vergisinin indirimlerinden çıkarılmasının istenilmesi üzerine düzeltme beyannamesinin verildiği, düzeltme beyannamesinin kendiliğinden verildiği düşünülse dahi ticari hayatın olağan koşulları altında bu yönde bir eylemde bulunulması olağan olmadığından ikinci bir beyanname verilmesinin özgür iradeyle oluştuğundan söz edilemeyeceği ve hukuka aykırı olan kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.