Danıştay 4. Daire E.2020/5887 K.2021/4449

Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı (…Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Dava konusu istem: Davacı adına, tarh edilen 2009/1 ila 12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi ve damga vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davalı idare tarafından, ihbar üzerine yapılan incelemede davacının uyuşmazlık konusu dönemde çalışanlarına yapmış olduğu ödemelerden bir kısmını düzenlemesi gereken belgelere dahil etmediği, defter kayıt ve beyanlarına yansıtmadığı, davacı tarafından farklı tarihlerde bahsi geçen kişilere ödemeler yapıldığı anlaşıldığından eksik beyan edildiği tespit edilen ücretler üzerinden davacı adına yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ziyaına sebebiyet verilmediği, kuşkuya dayalı tarhiyat yapıldığı, sadece şikayetçinin beyanı ile tarhiyat yapılamayacağı, tüm defterlerin mevzuata uygun olarak tutulduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.