Danıştay 4. Daire E.2020/6024 K.2021/4721

Dava konusu istem: Davacı adına resen tarh edilen 2014/10 dönemi vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi 2014/10-12 dönemi vergi ziyaı cezalı geçici vergi ve 2014 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E…., K…. sayılı kararda; davacı adına düzenlenen ihbarnamelere karşı davalı idareye başvurulduğu, bu başvurunun davalı vergi dairesi müdürlüğünce reddi üzerine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 124. maddesi gereğince … Bakanlığı … Başkanlığı nezdinde şikayet yoluna başvurulması gerekirken, söz konusu idari başvuru yolu tüketilmeden iş bu davanın açıldığı anlaşıldığından, davada idari merci tecavüzü bulunması sebebiyle işin esasının incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava dilekçesi ve eklerinin ... Bakanlığı ... Başkanlığı'na tevdiine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davanın usulüne uygun olarak süresi içerisinde açıldığı, ÖTV tarhiyatının kendisi ile bir ilgisinin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun Ek 1. maddesi uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116. maddesinde vergi hatası, vergiye müteallik hesaplarda veya vergilendirmede yapılan hatalar yüzünden haksız yere fazla veya eksik vergi istenmesi veya alınması olarak tanımlanmış ve bu hatalar, hesap hataları ve vergilendirme hataları başlığı altında 117. ve 118. maddelerde ayrı ayrı düzenlenmiş, Kanunun 122. maddesinde mükelleflerin vergi muamelelerindeki hataların düzeltilmesini vergi dairelerinden yazı ile isteyebilecekleri, 124. maddesinde ise vergi mahkemesinde dava açma süresi geçtikten sonra yaptıkları düzeltme talepleri reddolunanların şikayet yoluyla Maliye Bakanlığı'na müracaat edebilecekleri kurala bağlanmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; dava konusu ihbarnamelerin davacıya 27/09/2017 ve 30/09/2017 tarihlerinde elektronik tebligat ile tebliğ olunduğu, bu işlemlere karşı davacı tarafından davalı idareye verilen … tarih ve … sayılı yazısı ile itiraz edildiği bu itirazın davalı idarenin … tarih ve … sayılı işlemi ile reddedildiği, 25/07/2018 tarihinde kayda giren dilekçe ile bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Dava açma süresi geçtikten sonra, ancak Kanun'da belirtilen durumlarla sınırlı olarak, hukuki ihtilaf içermeyen basit ve açık vergi hatalarının düzeltme ve şikayet yolu ile dava konusu edilmesi mümkündür.

Dava konusu olayda, 116. ve devamı maddeleri kapsamında açık bir vergilendirme veya hesap hatası söz konusu olmayıp uyuşmazlığın düzeltme şikayet kapsamında değerlendirilmesi mümkün bulunmadığından, vergi dava dairesi kararının bu gerekçeyle onanması gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.