Danıştay 4. Daire E.2020/6292 K.2023/3063

2- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem : Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle hakkında yapılan vergi incelemesine istinaden 2017/1 ila 3 dönemleri için 3 kat, 2017/4 ila 11dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanarak 4,5 kat vergi ziyaı cezalı olarak resen yapılan katma değer vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda. Beyoğlu Vergi Dairesi mükellefi ...

Hırdavat Elektrik Yapı Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler ile dosyadaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi, bildirdiği tutarlarda hasılat elde edecek iş organizasyonuna sahip olmaması, vergi ve prim borçlarını ödememesi, 26/12/2016 tarihinden itibaren yapılan yoklamalarda işyerinin kapalı olduğunun tespit edilmesi, yüksek cirolara ulaşmasına rağmen bir yıla varmadan işyerini terk etmesi, 21 bankadan sunulan verilerin incelenmesi sonucu hesabına para akışının olmadığının belirlenmesi,

harçlık karşılığı tutulan ve şirketle hiçbir bağı olmayan kişiler aracılığıyla yüksek tutarlı çeklerin bankadan tahsil edilip herhangi bir belge düzenlenmeksizin elden başka kişilere teslim ettirilmesi nedenleriyle anılan şirketin davacıya düzenlediği faturaların gerçek mal ve hizmet alımına dayanmayan sahte faturalar olduğu kanaatine varılmış olup, bu şirketten alınan fatura içeriği katma değer vergilerinin reddi suretiyle yapılan uyuşmazlık konusu tarhiyatlarda ve bu tarhiyatlar üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık;

tekerrürün dayanağı olarak gösterilen cezaların hepsinin kesinleşmesinin 2017 yılı içinde olduğu, 2017 yılında kesinleşen bu cezaların dava konusu dönemler için tekerrür uygulanmasına esas alınması mümkün bulunmadığından, 2017/4 ila 11 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarına tekerrür uygulanmasında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, yasal defterlerin ihticaca sahip olmadığı iddiasıyla resen tarhiyat yapılmasının hukuken olanaksız olduğu, yeterli inceleme yapılmaksızın sahte faturayı düzenleyen firmalar hakkındaki vergi tekniği raporlarına istinaden davacı firma için sonuca varılmasının haksız ve hukuka aykırı olduğu, ödemelerin çek ve banka havalesi ile yapılması ve fatura içeriği malların faaliyet konusu ile uyumlu olduğu dikkate alındığında söz konusu faturaların sahte olmadığının açık olduğu, müşteri çeki ile yapılan ödemelerin mahiyetinin araştırılması gerektiği, kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından yapılan iş ve işlemlerin yerinde olduğu, kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.