Danıştay 4. Daire E.2020/6481 K.2021/4553

2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, 2008 ila 2011 takvim yılları hesap ve işlemlerinin katma değer vergisi iadesi yönünden incelenmesi neticesinde, 2009 yılında gerçekleştirdiği mal veya hizmet alımlarının çoğunu ve ihracata ilişkin yüklenilen katma değer vergisi listesinde yer alan alışlarını sahte faturalarla belgelendirerek haksız katma değer vergisi iadesi aldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2009/2,7 ve 12. dönemlerine ilişkin katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi ve mükerrer 355/1-1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; bozma kararı sonrasında uyuşmazlığın … , … , … ve. Tekstil Oto. Yedek Parça İnş.

Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlar ile 213 sayılı Kanun'un 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına münhasır hale geldiği, adı geçen mükellefler hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlere göre, düzenlenen faturaların sahte olduğu anlaşıldığından tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatların belirtilen kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan somut tespit bulunmadan kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Mal ve hizmet alımlarının gerçek olduğu, fatura bedellerinin banka aracılığıyla ödendiği, vergi incelemesi sırasında yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı, mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verildiği, dava konusu vergi ve cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı, temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Sahte fatura kullanımı nedeniyle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davanın, … ile … 'den alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlara ilişkin kısmı yönünden;

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 25/12/208 tarih ve E:2016/3779, K:2018/14925 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu kararın belirtilen kısmı usul ve hukuka uygun olup, davacı tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın söz konusu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davanın, … ve … Tekstil Oto. Yedek Parça İnş. Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlar ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmına gelince;

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın kabule ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.