Danıştay 4. Daire E.2020/677 K.2021/8368

2- … Hırdavat Plastik Boya Metal İnşaat Elektrik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

…Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge düzenleyerek komisyon geliri elde edildiğinden bahisle düzenlenen …tarih ve …sayılı Vergi Tekniği Raporu ile …tarih ve …ve …sayılı Vergi İnceleme Raporlarına dayanılarak 2017/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemleri için üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi, 2017 yılı tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirmesinden, davacının ilgili dönemde düzenlemiş olduğu faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmaksızın komisyon geliri elde etmek için düzenlenmiş sahte belgeler olduğu sonucuna varıldığından, fatura tutarları üzerinden %2 komisyon oranı uygulanmak suretiyle hesaplanan matrah esas alınarak tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı vergilerde hukuka aykırılık bulunmadığı,

geçici vergilerin mahsup süresi geçtiğinden vergi aslı tarhiyatlarında yasal isabet bulunmadığı, 2017 yılı kurumlar vergisi için vergi ziyaı cezasına tekerrür uygulanmasına ilişkin ise cezanın dönemi nazara alındığında olayda tekerrür şartları gerçekleşmediğinden vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı

sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğundan tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen raporların eksik incelemeye dayandığı, somut tespit olmaksızın varsayımsal olarak düzenlendiği, şirketin yoklamalarda yerinde bulunduğu, ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığı, mal alış ve satışları arasındaki farkın ise forma Ba-Bs bildiriminde bulunması gerekmeyen mükelleflerden yapılan alış ve satışlardan kaynaklandığı, Ankara Ticaret Odasınca verilen kapasite raporunun davacının düzenlediği fatura içeriği malları üretecek kapasitede olduğunu kanıtlar nitelikte olduğu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Olayda tekerrür şartlarının gerçekleştiği, ayrıca geçici vergi asıllarının tahakkuk ettirilmeyeceğinden dava konusu yapılmasında davacı yanın hukuki menfaatin bulunmadığı, verilen kararda aleyhe olan kısımların bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında yerinde ve kararın kabule ilişkin kısımlarının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.

Davacının temyiz dilekçesinde üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin ileri sürdüğü nedenler, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında yerinde ve kararın bu kısımlarının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.

Davacının, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tek katı aşan kısmına ilişkin temyiz istemine gelince;

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120/4. maddesinde; yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş döneme ait geçici verginin %10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici verginin tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, "vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder" şeklinde tanımlanmış, 344. maddesinde ise, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı hususu hükme bağlanmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinde açıklandığı üzere, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olması nedeniyle, geçici vergiye bağlı olarak üç kat yerine bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi hakkaniyete uygun olacağından, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığından Vergi Mahkemesi kararının buna ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılması isteminin reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararının bu kısmında hukuki isabet görülmemiştir.