Danıştay 4. Daire E.2020/969 K.2021/6529

Dava konusu istem: Davacı adına, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; olayda Türkiye'de ikametgahı bulunmayan yabancı uyruklu ..., ... ve ... adlı şahıslardan tahsilatlar yapıldığının vergi inceleme raporuyla da tespit edilmesi karşısında yasal koşullara uyulmaksızın kesilen 62.826,55TL tutarında özel usulsüzlük cezasının ..., ... ve ...'dan yapılan tahsilatlara ilişkin kısmında hukuka uygunluk, dava konusu özel usulsüzlük cezasının ..., ... ve ... haricindeki kişilere ilişkin kısmında;

davacı şirket yetkilisi nezdinde düzenlenen inceleme tutanağı ile tespit edilen ödemelerin her birinin tutarı Genel Tebliğle belirlenmiş sınırın üstünde olduğunun sabit olduğu ve davacı tarafından da özel usulsüzlük cezası kesilmeden önce aksi ispat olunmadığı anlaşılmakla hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin yerinde ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.