Danıştay 4. Daire E.2021/1168 K.2021/5050

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ödeme emrinin içeriğinde yer alan 2005/1, 2 ve 3 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarını kaldıran.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin 21/11/2018 tarih ve E:2017/723, K:2018/11648 sayılı kararı ile onandığı, kararın düzeltilmesi isteminin de 24/12/2019 tarih ve E:2019/4755, K:2019/9846 sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği, dava konusu ödeme emrinin 1. kaleminde yer alan yargı harcına ilişkin kısmının da sözü edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarına karşı açılan davaya ilişkin olduğu anlaşıldığından dava konusu ödeme emrinin yargı harcına ilişkin kısmında da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6183 sayılı AATUHK.nun 55. maddesi uyarınca İdarece yapılan işlemlerin yürürlükteki kanuna ve mevzuata uygun olduğu belirtilerek kabule ilişkin kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 24/12/2019 tarih ve E:2019/6425, K:2019/9845 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.