Danıştay 4. Daire E.2021/1219 K.2022/49

Dava konusu istem: İdarece gönderilen yazı üzerine davacı tarafından, 2014/12 dönemine ilişkin olarak 03/03/2016 tarihinde ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannamelerine istinaden tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile damga vergisi ve hesaplanan gecikme faizinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ihtilaf konusu dönemde davacının fatura aldığı Kozyatağı Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ... İnş. Metal Orman Ürün. Elek. Rek. San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesi sonucunda, adı geçen mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir ticaretin karşılığı olarak tanzim edilen faturalar olmadığı, bu nedenle bu mükelleften alınan ve KDV indirimlerinde beyan edilen faturaların müeyyideli yazı sonrasında ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamesi ile KDV indirimlerinden çıkarılmasına istinaden tesis edilen dava konusu katma değer vergileri, damga vergileri ve gecikme faizi tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlem ile kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 7143 sayılı Kanun'dan faydalandığı bu nedenle hakkında inceleme yapılamayacağı, ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamesi sonucunda tahakkuk eden vergilerin kaldırılması gerektiği, aksi yolda verilen mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.