Danıştay 4. Daire E.2021/1497 K.2021/5945

Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2007/3, 4 dönemleri katma değer vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ihtilaf konusu dönemde davacının fatura aldığı mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin incelenmesinden; söz konusu mükellefin iş yerinin beyan ettiği satışları gerçekleştirebilecek mahiyette bir kapasiteye, depo ve şubeye sahip olmayışı, ticari faaliyette bulunuluyor görüntüsü vermek adına büro mahiyetinde işyeri açıldığı yönündeki tespitler, KDV matrahlarının çok yüksek olduğu halde ödenecek verginin az çıktığı, tahakkuk eden vergilerin hiç ödenmediği, yoklamalarda yerinde olmadığı,

emtiasının, çalışanının olmadığı, KDV matrahları ile bu şirketlerden mal aldıklarını beyan eden şirketlerin alış tutarları arasında yüksek oranlarda fark olduğu dikkate alındığında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmadığı, piyasaya komisyon karşılığı fatura düzenlediği, dolayısıyla da davacının söz konusu mükelleften olan alımlarına ilişkin faturaların sahte oldukları anlaşıldığından, katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle re'sen tarh edilen dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhtilaflı dönemdeki alımlarının gerçek bir ticari ilişki içerisinde olduğu, bilerek sahte belge kullanılmadığı, usul ve yasaya uygun olmayan Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.