Danıştay 4. Daire E.2021/152 K.2022/352

Dava konusu istem: Davacı tarafından, yurt dışında mukim firmalardan satın aldığı hazır paket yazılım programları ve teknik hizmet ödemelerinin tevkifata tabi olmadığı ihtirazi kaydıyla verilen 2016/7 dönemi muhtasar beyannamesine istinaden tahakkuk eden kurum (stopaj) vergisinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine verilen kararda; olayda, davacı kurumun donanım ve yazılım alt yapısından yararlandığı, bilgisayar programları sistemlerini kullandığı ve karşılığında yurt dışında mukim firmalara bedel ödediği, bilimsel her nevi telif hakkı, bilimsel tecrübeye dayalı bilgi birikiminin kullanma imtiyazı karşılığında ödenen bedelin gayrimaddi hak bedeli olduğu, dolayısıyla, bilimsel bir eser niteliğinde olan bilgisayar programlarının alınması ve kullanılması karşılığında ödenen bedelin de "gayrimaddi hak" bedeli olduğu sonucuna ulaşıldığından,

çifte vergilemeyi önleme anlaşmalarının 12. maddesinde düzenlenen vergilendirme hakkına dayanılarak yürürlükte bulunan Kurumlar Vergisi Kanunu uyarınca yapılan tahakkukta hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yurt dışında mukim firmalardan satın aldığı hazır paket yazılım programları karşılığında yapılan ödemelerin, malı satan dar mükellef için ticari kazanç olduğu, ithal edilip üzerinde herhangi bir değişikliğe tabi tutulmaksızın nihai tüketiciye direkt satılan, çoğaltılması veya değiştirilerek satışı imkanı bulunmayan bilgisayar yazılımlarının gayrimaddi hak olarak değerlendirilemeyeceği ve bunun gibi teknik hizmet ödemelerinin tevkifata tabi olmadığı, yerleşik Danıştay içtihatlarının bu yönde olduğu, söz konusu tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesi gerektiği belirtilerek redde ilişkin kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

5486 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na göre bilgisayar programlarının eser olarak kabul edildiği ve her ne şekilde olursa olsun eserden faydalanmanın mali haklar olarak tanımlandığı, kullanıcı lisansı olmayan alıcıların o programı kullanamayacağı, bazı hallerde alıcının lisans hakkının, eserin çoğaltılması, kopyalanması ve satış haklarını da kapsayabildiği, kaldı ki bu yönde hak tanınmamasının mükellefin stopaj yükümlülüğünü kaldırmadığı belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 21/05/2020 tarih ve E:2018/1130, K:2020/1660 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.