Danıştay 4. Daire E.2021/1586 K.2021/5905

Dava konusu istem: İdarece davacıya gönderilen yazı üzerine, davacı tarafından, 2014/7, 8, 9, 10 dönemlerine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 29/04/2015 tarihinde tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi, hesaplanan gecikme faizinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ihtirazi kayda konu hususların araştırılması amacıyla Mahkemelerinin 02/11/2020 tarihli ara kararı ile davacının mal/hizmet alımında bulunduğu ... hakkında uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin tanzim edilmiş bir vergi tekniği raporu bulunup bulunmadığı hususunun sorulduğu, ara kararına cevaben gönderilen bilgi ve belgelerden anılan mükellef hakkında herhangi bir vergi tekniği raporu bulunmadığının anlaşıldığı,

dava konusu tahakkuk işleminin tesisi sırasında söz konusu mükelleften alınan faturaların gerçek bir mal/hizmet teslimine dayanmadığı hususunun somut olarak ortaya konulmadığından davacının ihtirazi kaydı kabul edilmeyerek yapılan dava konusu katma değer vergisi, gecikme faizi, damga vergisi tahakkuklarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının kendiliğinden özgür iradesi ile ihtirazi kayıtla düzeltme beyannamelerini verdiği, bunun üzerine yapılan davaya konu tahakkukların ve kesilen cezaların ilgili mevzuata ve hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.