Danıştay 4. Daire E.2021/2012 K.2023/2946

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporları uyarınca re'sen tarh edilen 2016/1,2,3,5,6,7,8,9,10,11 ve 12 dönemleri katma değer vergileri ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirket hakkında düzenlenen ... gün ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda yer verilen tespitlerin değerlendirilmesinden, uyuşmazlık konusu dönemde davacı şirketin hiçbir ticari faaliyetinin bulunmadığının somut olarak ortaya konulamadığı, işçi çalıştırdığı, işçilerin ifadelerinde iş yerinde üretim olduğunun belirtildiği,

yoklamaların bir kısmında yerinde olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirketin yalnızca sahte fatura düzenlediğine yönelik somut ve yeterli tespit bulunamaması karşısında, yapılan tespitler davacı şirketin sahte fatura düzenlemek amacıyla faaliyette bulunduğunu ispatlamaya yeterli olmadığından, dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı hakkında düzenlenen raporlar uyarınca adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığından kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.