KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/2301 E., 2021/3981 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2021
- Esas No
- 2021/2301
- Karar No
- 2021/3981
- Temyiz eden taraflar
- 1- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
595 kelime·3 dk okuma·10 bölüm
2- … VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle 2010/7 ila 12 dönemlerine ilişkin resen tarh edilen katma değer vergisi ve tekerrür hükümlerinin de uygulanması suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla. Mahkemelerinin önceki kararının bir kısmı onanarak kesinleştiğinden uyuşmazlığın davacının ilgili dönemlerde fatura aldığı Sultanbeyli Vergi Dairesi mükellefi. Paslanmaz Demir Çelik Ür. Ltd.
Şti'nden alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta münhasır kaldığı belirtilerek, ihtilaflı dönemde davacının fatura aldığı söz konusu mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlere göre, düzenlenen faturaların sahte olduğu anlaşıldığından adı geçen mükelleften alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, anılan mükellef tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklı kesilen vergi ziyaı cezalarının üç katını aşan kısmında ise;
tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasının usulüne uygun kesinleştiği hususunun ortaya konulamadığı anlaşıldığından vergi ziyaı cezalarının tekerrür hali nedeniyle artırılan kısmında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI
Davacı tarafından, dava dilekçesindeki iddia ve gerekçelerin tekrarı ile birlikte mahkeme kararının varsayımsal olduğu kabul edilebilir olmadığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI
Davalı idare tarafından, yasal mevzuatlara istinaden yapılan işlemlerin yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DAVALININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra temyize konu Mahkeme kararı "22/10/2020" tarihinde verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda karar tarihi olarak "22/10/2019" tarihinin belirtildiği görüldüğünden söz konusu yanlışlık düzeltilerek gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Davacı adına, … Paslanmaz Demir Çelik Ür. Ltd. Şti.'den alınan faturalar nedeniyle yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyata ilişkin kısım yönünden,
Mahkeme kararının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemece bu karara uyulmak suretiyle verildiği ifade edilen kararlara karşı yapılacak temyiz başvurularının bozma esaslarına uyulmuş olup olmadığı yönünden incelenmesi mümkündür. İncelenen dosya içeriğinden Mahkeme kararının redde ilişkin kısmının Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/10/2018 tarih ve E:2016/2444, K:2018/8732 sayılı bozma kararında yazılı gerekçelere uygun olduğu görülmektedir.
Vergi ziyaı cezalarının 213 sayılı Kanun'un 339. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmı yönünden;
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın kabule ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2021/2301, K. 2021/3981, 13 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama