Danıştay 4. Daire E.2021/2452 K.2022/46

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2011 yılı hesaplarının incelenmesi sonucu tespit edilen hasılat farkı için fatura düzenlenmemesi nedeniyle 2011/1-12 dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Mahkemelerinin 31/01/2019 tarihli ara kararına istinaden davalı idarece dosyaya sunulan … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nun incelenmesinden, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için istenilen davacının fatura düzenlemediğine dair alıcı ve satıcı nezdinde yapılmış hukuken geçerli bir tespit bulunmadığı, hasılat gizleme amacıyla çift kayıt tutulduğunun somut belge ile ortaya konulamadığı, şirketin 210 isimli hesabın siparişlerin alacak ve borçların takibi amacıyla kullanılan yardımcı hesap olduğu iddiasının da aşılamadığı,

daha çok ihbar edenin beyanı ile yapılan aramada ele geçen bir kısım bilgi ve belgenin tetkikiyle yetinilen ve eksik incelemeye dayalı olarak tanzim edilen vergi inceleme raporu doğrultusunda kesilen dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kesilen cezanın hukuka uygun olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.