Danıştay 4. Daire E.2021/2524 K.2021/5457

Dava konusu istem: Davacı adına, 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi üzerine düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2008/5, 6, 7, 8, 9, 10 dönemlerine ait vergi ziyaı cezalarının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Mahkemelerinin 16/03/2020 tarihli ara kararı ile davacıdan, defter ve belgelerin incelenmesi için ibraz edilmesi istenildiği halde verilen süre içinde ibraz edilmediği gibi geçerli bir mazeretin de bildirilmediği, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu uyarınca indirimden yararlanmak için mükelleflerin bu durumu belgelendirmesi gerektiği ancak davacının 2008 yılına ait defter ve belgelerini mücbir sebep olmaksızın incelemeye ibraz etmediği sabit olduğundan 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine ve 341. maddesinin 2. fıkrasına göre üç kat vergi ziyaı cezasının uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, defter belge isteme yazısının idare tarafından yanlış adrese gönderildiği, buna göre kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.