Danıştay 4. Daire E.2021/3283 K.2022/4528

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2013/5 ve 11 dönemlerine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 12/08/2015 tarihinde tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda.

Mahkemelerinin 17/11/2020 tarihli ara kararıyla, davacı adına yapılan tahakkukun nedenleri sorularak, buna ilişkin bilgi ve belgelerin istenildiği, davalı idarenin ara karar cevabında, düzeltme beyannamelerinin verildiği dönemler itibariyle davacının kullandığı faturaların gerçek olup olmadığına ilişkin davacı hakkında usulüne uygun biçimde vergi incelemesi yapılmadığı, ilgili dönemlerde davacının mal veya hizmet alımında bulunduğu mükellef hakkında olumsuz tespitin varlığına yönelik herhangi bir bilgi ve belge ibraz edilmediği, buna karşın davacı tarafından.

İnş. Nak. Gıda Taah. İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti. ile arasındaki mal alım-satımına ilişkin faturalar, nakliye hizmet sözleşmesi ve tahsilat makbuzlarının dosyaya sunulduğu anlaşıldığından, düzeltme beyannamesi üzerine uyuşmazlık konusu dönem için tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi, gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemin hukuka uygun olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.