Danıştay 4. Daire E.2021/3314 K.2023/1537

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak vergi inceleme raporuna istinaden üç kat vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2013/10, 11, 12. dönemi katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tetkikinden, şirketin, yeterli kapasitesi olmamasına (depo, işçi, makine, cihaz, gayrimenkul, araç vs.) rağmen yüksek cirolar elde ettiği, yapılan yoklamalarda beyan edilen tutarda iş hacmini gerçekleştirecek organizasyonunun olmadığı,

emtia hizmet alım ve satımında bulunduğu firmaların temsilcilerinin ifadesi de dikkate alındığında, adı geçen mükellefin, düzenlediği faturaların gerçek bir mal veya hizmet alım satımına dayanmadığı ve başkaca ticari, zirai ve mesleki faaliyeti olmadığı halde münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiği anlaşıldığından, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, vergi incelemesinin varsayımlara dayalı, hatalı tespit ve değerlendirmeler esas alınarak yapıldığı, yaygın olarak ticari hayatta hatır faturası uygulamasının bulunduğu, grup şirketlerine hatır faturası kesildiği, ancak fatura içeriğindeki emtianın stoklarda mevcut olduğu, hatır faturasının sahte belge olarak kabul edilmesinin, şirketlerinin ticari işlerini sekteye uğrattığı, vergi müfettişi tarafından da hatır faturasının sahte belge olarak kabul edilmesinin hatalı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.