Danıştay 4. Daire E.2021/3406 K.2021/4956

Dava konusu istem: Davacı adına sahte ve taklit fatura kullandığından bahisle vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2008/1 ila 11 dönemlerine ilişkin katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ilgili dönemde fatura aldığı.

Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, söz konusu mükellefin 07/09/2007 tarihinden itibaren toptan temizlik ürünleri satışı faaliyetinde bulunmakta iken, 31/07/2008 tarihinde işi bıraktığını vergi dairesine bildirdiği, mükellefin 2008/Temmuz ayı sonunda faaliyetine son vermesine rağmen 2010 ve 2011 yıllarında mükelleften alım yaptığını tek taraflı olarak bildiren firmaların bulunduğu, söz konusu firmalar nezdinde yapılan inceleme neticesinde mükellefin faturalarının taklit edilmiş olduğu tespitlerine yer verildiği, ancak … tarafından davacıya düzenlenen faturaların hem …'in faal olduğu dönemlerde düzenlendiği,

hem de anlaşmalı matbaaya bastırılan faturalar içerisinde yer aldığı dikkate alındığında davacıya düzenlenen faturaların taklit faturalardan olmadığı anlaşıldığından bu faturalara isabet eden cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk, davacının fatura aldığı diğer üç mükellef hakkındaki tespitler incelendiğinde düzenledikleri faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı anlaşıldığından cezalı tarhiyatın diğer kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Davalı idare tarafından kararın kabule ilişkin kısmı temyiz edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın kabule ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.