Danıştay 4. Daire E.2021/3544 K.2021/8614

Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2009/1, 2, 3, 5, 8, 9, 10, 11 ve 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; davacı adına faturalarının taklit edildiği belirtilen Büyük Mükellefler Vergi Dairesi mükellefi ...Petrol Ürünleri Paz. A.Ş adına tanzim edilen ...tarih ve ...sayılı Vergi Tekniği Raporu ve eklerinin incelenmesinden; davacının faturalarını kaydettiği ...Petrol Ürünleri Paz.

A.Ş'nin faturalarının bir kısmının taklit edildiği ve davacının incelemeye ibraz edemediği faturaların mükellefin defterlerinde kayıtlı olmadığı açık olduğundan, ilgili faturalardaki malların anılan mükelleften alındığı yönündeki iddialara itibar etmenin mümkün olmadığı, bu nedenle, davacının adı geçen mükelleften temin ettiği faturalarda yer alan katma değer vergisi indiriminin reddi suretiyle re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde yasal isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih E:...K:...sayılı kararına karşı yapılan temyiz istemi, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 10/03/2021 tarih ve E:2021/2 K:2021/264 sayılı kararına yönelik temyiz isteminin bozmaya uygunluk yönünden reddine, kararın davanın redde ilişkin hüküm fıkrasının hukuka uygunluğu konusunda temyizen incelenmesi için Kurulca gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosya incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.