Danıştay 4. Daire E.2021/3663 K.2021/3242

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde; Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 3. fıkrasında, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kurala bağlanmıştır.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfatinin bulunması zorunludur.

Dosyanın incelenmesinden, davacı adına defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2009/3 ila 11 dönemleri katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1 ve mükerrer 355. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada verilen ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizi üzerine, Danıştay Dördüncü Dairesinin 10/10/2019 tarih ve E:2016/3274, K:2019/6086 sayılı kararı ile anılan Mahkeme kararının üç kat oranında kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının bozulduğu, diğer kısımlarının ise onanarak kesinleştiği, bu haliyle uyuşmazlığın bozulan kısma münhasır kaldığı ve Mahkemenin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile de bozma kararına uyularak, davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, Danıştay bozma kararı üzerine, uyuşmazlığın münhasır kaldığı vergi ziyaı cezalarının tek katı aşan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin verilen Vergi Mahkemesi kararının bozulmasında davalı idarenin hukuki menfaati bulunmadığından ve onanarak kesinleşen kısım hakkında da inceleme yapılması hukuken mümkün olmadığından, davalı idarenin temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerekmektedir.