Danıştay 4. Daire E.2021/4012 K.2021/7480

Dava konusu istem: Davacı adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/1,2,3,4,5,6,7,9,10,12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; olayda, her ne kadar davacı şirkete ait defter ve belgelerin ibraz edilmemesi sebebiyle uyuşmazlık konusu dönemlere ait tüm KDV indirimlerinin reddedilmesi suretiyle dava konusu cezalı tarhiyatlar yapılmış olsa da, davacı şirket tarafından dava dilekçesinde defter ve belgelerin süre verilmesi halinde Mahkemelerine ibraz edilebileceği belirtildiğinden,

söz konusu hususa ilişkin Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu kararında belirtilen inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiğinden, Mahkemelerinin 28/01/2021 tarihli ara kararı ile davacı şirketten, uyuşmazlık konusu dönem olan 2010 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerini Mahkemelerine ibraz etmesinin istenildiği,

davacı şirket vekili tarafından dava dosyasına sunulan 23/02/2021 havale tarihli dilekçede, davacı şirket ile iletişim kurulamadığından ara kararı gereğinin yerine getirilemediği belirtilmiş olup, bu suretle davacı şirket tarafından, indirim konusu yapılan vergilerin gerçekten yüklenildiği ve belgelendirme koşullarının yerine getirildiği hususlarının ispatlanamadığından davacı şirket adına re'sen tarh edilen dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun tebliğ edilmediği, bu haliyle defter belge ibrazından kaçınıldığı iddiasının somut olayda gerçekleşmediği, defter ve belgeler incelenmeden sahteliği iddia olunan faturaların defter ve belgelere intikal ettirilip ettirilmediğinin anlaşılmasının mümkün olmadığı, inceleme elemanı tarafından bütünsel bir anlayışla tüm KDV indirimlerinin reddedildiği, vergi aslının tespitinde KDV beyanlarından başka bir doneden yararlanılmadığı, ilk derece mahkemesince üç kat vergi ziyaı cezası yönünden de herhangi bir değerlendirme yapılmadığı,

defter ve belgelerin istenilmesi halinde ibraz edilebileceği hususunun 27/06/2013 tarihli dava dilekçesinde belirtildiği, ancak mahkemece 11 yıl sonra defter ve belgelerin ibrazının istenildiği, defter ve belge saklama yükümlülüğünün beş yıl olduğu dikkate alındığında ibraz edilmediği gerekçesinden hareket edilerek karar verilemeyeceği belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.