Danıştay 4. Daire E.2021/4211 K.2021/5148

Dava konusu istem: Davacı adına bir kısım alış faturalarının sahte olduğundan bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009/2,4,5,6,7 ve 9 dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu 2009/2, 4, 5, 6, 7, 9 dönemlerine ilişkin olarak davacının 25/12/2014 tarihinde takdir komisyonuna sevki üzerine bu tarihte duran zamanaşımı süresi, 24/03/2015 tarihli takdir komisyonu kararlarının 31/03/2015 tarihinde davalı idareye tevdii üzerine 01/04/2015 tarihinde yeniden işlemeye başlamış olup,

buna göre dava konusu cezalı tarhiyatlara ilişkin vergi/ ceza ihbarnamelerinin en geç 06/04/2015 tarihinde davacıya tebliğ edilmesi gerekirken bu tarihten sonra 07/04/2015 tarihinde zamanaşımı süresi dolduktan sonra davacıya tebliğ edildiği görüldüğünden, doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen dava konusu katma değer vergilerinin tarh zamanaşımına uğramaları nedeniyle hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Zamanaşımı süresi henüz dolmadan mükellefin ilgili dönemler için takdir komisyonuna sevkinin gerçekleştirildiği, takdir komisyonu kararlarının vergi dairesine tevdiini müteakip yine zamanaşımı için kanunda öngörülen süre henüz dolmadan vergi tarhiyatı yapılarak, mükellefe tebliğ edildiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.