Danıştay 4. Daire E.2021/4314 K.2021/5032

Dava konusu istem: Davacı adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle 2008/1 ila 6 dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; tasdikli yasal defter ve belgelerin mahkemeye ibraz edilebileceği beyan edildiğinden, Mahkemelerinin 10/02/2021 ve 09/03/2021 tarihli ara kararlarıyla davacıdan, tasdikli yasal defterler ile belgelerin aylık bazda düzenlenmiş ve fatura numaralarına göre sıralanıp dökümü yapılmış bir şekilde teslim edilmesi istenildiği ancak söz konusu ara kararlar 16/02/2021 ve 15/03/2021 tarihlerinde davacı vekiline tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir defter ve belgenin işbu karar tarihi itibarıyla dosyaya ibraz edilmediği,

dolayısıyla herhangi bir mücbir sebep hali bulunmaksızın yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmeyerek KDV indirim hakkından yararlanmak için aranan yasal koşullardan birini yerine getirmeyen davacı adına katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belgelerinin Mahkeme tarafından istenilmesi üzerine ara karara cevap dilekçelerinde davacıya ulaşamadıklarını, Mahkeme tarafından adres araştırılması yapılarak davacıdan defter ve belgelerin istenilmesinin uygun olacağının belirtildiği ancak taleplerinin dikkate alınmadığı, defter ve belgelerin Mahkemede mevcut olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.