KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/478 E., 2021/5913 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2021
- Esas No
- 2021/478
- Karar No
- 2021/5913
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
580 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Petrol Ürünleri İnşaat ve Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin vadesinde ödenmeyen vergi borçlarının tahsili için kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ..., ... ila ..., ... ila ..., ... ila ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; olayda, asıl borçlu şirket hakkında yapılan mal varlığı araştırması sonucunda gayrimenkul kaydına, banka hesaplarında bulunan tutarlara rastlanılmadığı, şirkete ait "..." plakalı araç için haciz bildirisi düzenlenmesi üzerine, Ankara İl Emniyet Müdürlüğü tarafından 39 araca haciz tatbik edildiğinin 12/08/2008 tarihli yazıda belirtildiği, Mahkemelerinin 06/07/2020 tarihli ara kararı ile davalı idareden; asıl borçlu şirket nezdinde yapılan mal varlığı araştırması sonucunda hangi işlemlerin yapıldığı,
Ankara İl Emniyet Müdürlüğünün bildirdiği 39 araçtan hangilerinin asıl borçlu şirket adına kayıtlı olduğu, söz konusu şirket adına kayıtlı olan araçlara haciz konulup konulmadığı, haciz tatbik edilmiş ise satışının yapılıp yapılmadığının sorulduğu, ara karara istinaden davalı idarenin 23/07/2020 tarihli cevabi yazısında; asıl borçlu şirket hakkında sistem üzerinden ve bankalar, tapu sicil müdürlükleri ile belediyeler nezdinde mal varlığı araştırmasının yapıldığı, yapılan mal varlığı araştırması sonucunda şirkete ait sadece "..." plakalı aracın tespit edildiği ve bu araç için haczin uygulandığı,
Ankara İl Emniyet Müdürlüğünün yazısında belirtilen "..." plakalı araç haricinde kalan diğer plakalı araçların şirkete ait olmadığı, "..." plakalı araç dışında asıl amme borçlusu şirket adına herhangi bir mal varlığı tespit edilemediği ve "..." plakalı aracın satışının yapılamadığının belirtildiği, "..." plakalı aracın da ... marka, 1973 model, kamyonet olduğunun anlaşıldığı,
bu durumda, kamu alacağının asıl amme borçlusu şirketten tahsil edilememesine müteakip söz konusu şirketin vergi borçlarından, davacının kanuni temsilcisi olduğu döneme yönelik olarak sorumlu olması nedeniyle, bu yönde davacının kanuni temsilci olduğu dönemlere ilişkin olarak düzenlenmiş dava konusu .... tarihli ve ..., ... ila ..., ... ila ... sayılı ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle bozulan kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, dava konusu ödeme emirleri içeriği amme alacaklarının zamanaşımına uğradığı, şirkete ait aracın satılması suretiyle vergi borcunun mahsup edilmesi, kalan tutar için takibe devam edilmesi gerektiği halde bu usule riayet edilmediği, asıl borçlu şirketteki hisselerin devredildiği tarihten sonraki borçlar için sorumlu tutulmasının hakkaniyete ve adalete aykırı olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2021/478, K. 2021/5913, 1 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama