Danıştay 4. Daire E.2021/5022 K.2021/4884

Dava konusu istem: Davacı adına, düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak takdir komisyonu kararına istinaden, sahte müstahsil makbuzu düzenleyerek maliyetlerini yükselttiğinden bahisle üç kat, kanunen kabul edilmeyen gider kapsamındaki harcamaları nedeniyle de tek kat vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2009 yılı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler değerlendirildiğinde, uyuşmazlığa konu müstahsil makbuzlarının gerçek bir ticari ilişkiye dayanmadığı anlaşıldığından davacı adına yapılan cezalı tarhiyatın sahte müstahsil makbuzlarından kaynaklanan kısmında yasal isabetsizlik görülmediği; öte yandan, yapılan giderlerin kanunen kabul edilmeyen gider niteliğinde olduğu ve beyanlarına eklenmesi gerektiği açık olduğundan dava konusu cezalı tarhiyatın kanunen kabul edilmeyen giderlere ilişkin kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle bozma kararına uyulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararına karşı yapılan temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 26/05/2021 tarih ve E:2021/457, K:2021/735 sayılı kararı ile bozma kararına uygunluk yönünden reddedilerek, kararın diğer hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.