Danıştay 4. Daire E.2021/505 K.2021/6146

Dava konusu istem: Davacı adına, 2007 takvim yılı hesap ve işlemlerinin katma değer vergisi yönünden sınırlı incelenmesi neticesinde düzenlenen Vergi İnceleme Raporuna istinaden sahte fatura kullandığından bahisle 2007/3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen katma değer vergileri ile bir kat oranında kesilen vergi ziyaı cezaları ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Mahkemenin önceki kararı kısmen bozulduğundan uyuşmazlığın, bozulan kısma münhasır incelendiği belirtilerek, bu aşamada davacı adına fatura düzenleyen … Vergi Dairesi mükellefi … Nakliyat İnşaat Oto Yedek Parça ve Petrol Ürünleri Paz. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin, mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğunu ortaya koymak için yeterli olduğu anlaşıldığından dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, alt firma hakkında düzenlenen rapordaki tespitlerin somut ve yeterli olmadığı, alışlarının gerçek olduğu belirtilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 31/01/2019 tarih ve E:2016/2027, K:2019/737 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.