Danıştay 4. Daire E.2021/5366 K.2022/247

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2011 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle indirimlerinin reddi suretiyle, adına 2011/1 ila 12 dönemleri için tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2011 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda. Mahkemelerinin önceki kararının üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ile özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı kesinleştiğinden uyuşmazlığın bu aşamada bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin olduğu belirtilerek dava dilekçesinde davacı tarafından yasal defterler ile belgelerin Mahkemeye ibraz edilebileceği beyan edildiğinden,

Mahkemelerinin 25/02/2021 tarihli ara kararı ile davacıdan, 2011 yılına ait tüm yasal defterler ile alış faturalarının asıl veya suretlerinin ibrazı istenilmiş olmasına ve verilen süre içerisinde yerine getirilmesi gerektiğinin zorunlu olduğu aksi halde dava dosyasındaki bilgi ve belgelere göre karar verileceği hususu belirtilmiş olmasına rağmen, 13/03/2021 tarihinde tebliğ edilen ara kararda verilen 30 günlük süre içerisinde davacı tarafından Mahkemelerine ibraz edilmediği anlaşıldığından yasal defterlere kaydedildiği davacı tarafından ispat edilemeyen alış faturalarıyla yüklenilen katma değer vergilerinin,

vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden indiriminin reddi suretiyle 2011/1 ila 12 dönemleri için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından defter belge isteme yazısının usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği, mevcut ticari defter ve belgeler üzerinde herhangi bir vergi müfettişi ve bilirkişi incelemesi yapılmadan yapılan tarhiyatların yasal ve yerinde olmadığı, aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.