Danıştay 4. Daire E.2021/5507 K.2021/7393

Dava konusu istem: Davacı adına, alışlarının %62'lik kısmının gerçek bir mal ve hizmet alışına dayanmayan sahte faturalarla belgelendirildiği, satış faturalarının da, sahte olduğu kabul edilen alışlara isabet eden oranda komisyon karşılığı düzenlenen faturalardan olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, gerçek olduğu kabul edilen alışlara isabet eden gerçek satışları üzerinden %1 kârlılık oranı esas alınıp, gerçek kabul edilmeyen satışlar üzerinden de %2 komisyon geliri hesaplanmak suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2010 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davcının alışlarının %62'sinin sahte olması nedeniyle satışlarının da söz konusu oran kadar sahte olduğu varsayımıyla yapılan tarhiyatın, olayın gerçek mahiyetini gösterir somut bir tespit bulunmadan ve davacının düzenlediği faturalardan hangilerinin sahte olduğu hususunda karşıt inceleme yapılmaksızın, eksik inceleme ve varsayıma dayalı yapıldığı anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükellefin, 2010 yılındaki bir kısım mal alışlarını sahte belge ile belgelendirdiğinin, aldığı sahte belgeleri defterlerine kaydetmek suretiyle beyanlarına yansıttığının inceleme raporu ile ortaya konulduğu, kendisine fatura düzenleyen mükelleflerin sahte fatura düzenleyicisi oldukları haklarında düzenlenen vergi tekniği raporları ile tespit edildiği, sahte olarak kabul edilen alışlar oranında, gerçek olmayan satışlarının olduğu ve bu satışlara isabet eden komisyon geliri ile gerçek alışlar üzerinden hesaplanan kârın, davacının gerçek gelir vergisi matrahını oluşturduğu, dolayısıyla bu matrah üzerinden hesaplanarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ

...DÜŞÜNCESİ : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 04/11/2019 tarih ve E:2016/8722, K:2019/5383 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.