Danıştay 4. Daire E.2021/622 K.2022/228

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2013/1 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin yasal defter ve belgeleri ile satın alınan mal ve hizmetlere ilişkin satıcı firmalardan temin edilen alış faturalarının dosyaya ibrazının istenilmesi üzerine, davacı tarafından ibraz edilen defter ve belgeler kapsamında davalı idarece tanzim edilen görüş ve öneri raporunda, yevmiye defter kayıtlarının vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede karışık olduğu,

dolayısıyla mükellef kurumun Ba kayıtları ile yevmiye defter kayıtlarının katma değer vergisi beyanları ile uyumlu olup olmadığına yönelik herhangi bir tespit yapılamadığının belirtildiği, bu kapsamda inceleme elemanı tarafından mevzuat hükümlerindeki usul ve esaslara uygun olarak inceleme yapıldığı anlaşıldığından yapılan cezalı tarhiyatlarda ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, varsayıma dayalı olarak tarhiyat yapıldığı, savunma haklarının kısıtlandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.