Danıştay 4. Daire E.2021/6542 K.2022/3810

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2008/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı ile 2008/1 dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla kararın redde ilişkin hüküm fıkrasıyla, kabule ilişkin hüküm fıkrasının vergi ziyaı cezalı tarhiyatın. Tes. Elek. ve Met. San. Tic. Ltd. Şti.' den alınan faturalara isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının onanması nedeniyle uyuşmazlık. Vergi Dairesi mükellefi. İnş. Haf. Yap. ve End. Ür. Tur. ve San. Dış Tic. Ltd.

Şti.den alınan faturalara isabet eden cezalı tarhiyata münhasır olarak incelenerek adı geçen mükellefin düzenlediği faturaların sahte belge niteliğinde olduğunun hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen somut tespitlerle ortaya konulduğundan bu firmadan alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 05/12/2019 tarih ve E:2016/5301, K:2019/8393 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.