Danıştay 4. Daire E.2021/6742 K.2021/7959

Dava konusu istem: İdarece davacıya gönderilen yazı üzerine, davacı tarafından, 2010/2 ila 12 dönemlerine ilişkin olarak ihtirazı kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannamelerine istinaden 03/02/2014 tarihinde tahakkuk ettirilen katma değer vergileri ile hesaplanan gecikme faizleri ve kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla. Mahkemelerinin önceki kararının vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmı onanarak kesinleştiğinden, katma değer vergileri ile hesaplanan gecikme faizlerine münhasır hale gelen uyuşmazlıkta, davacının fatura aldığı Ostim Vergi Dairesi mükellefi. Hır. Met. Mak. Elek. Otom. San. Tic. Ltd.

Şti. hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, adı geçen mükellefin uyuşmazlık konusu faturaların düzenlendiği dönemde faaliyette bulunmadığı yönünde yapılmış yeterli ve somut bir tespitin bulunmadığı, 2010 ve 2011 yıllarında yapılan yoklamalarda faaliyetine devam ettiğinin saptandığı, vergisel ödevlerini yerine getirdiği, dolayısıyla anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayandığı anlaşıldığından, yapılan tahakkuklarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.