Danıştay 4. Daire E.2021/79 K.2021/10923

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve takdir komisyonu kararı uyarınca, işgücü hizmeti aldığı firma tarafından düzenlenen faturalar üzerinden sorumlu sıfatıyla katma değer vergisi tevkifatı yapılmadığından bahisle vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2009/1 ila 12 dönemlerine ilişkin katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; olayda, davacı şirket tarafından dışarıdan temin edilen personelin, istifleme, boşaltma, depolama, indirme, yükleme ve hammaliye işlerinde çalıştırıldığı, yapılan işin gereği olarak anılan personelin herhangi bir makina ve alet kullanmasına da gerek duyulmadığı göz önüne alındığında, bu kapsamda temin edilen personelin, bizzat davacı şirketin sevk, idare ve kontrolünde olduğu,

dolayısıyla, iş gücü temini kapsamında, şirket adına düzenlenen faturalar üzerinden şirket tarafından sorumlu sıfatıyla katma değer vergisi tevkifatı yapılması gerektiği anlaşıldığından, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sözleşmenin iş gücü temini niteliğinde olmadığı, iş görme ve eser sözleşmesi niteliğinde olduğu, kendilerine bir hizmet sunulduğu belirtilerek kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.