Danıştay 4. Daire E.2021/805 K.2021/5033

Dava konusu istem: Gayrimenkul ve araç alım satım faaliyeti nedeniyle mükellefiyeti bulunan davacının gayrimenkul ve araç satışlarından elde ettiği gelirini eksik beyan etmesi, bir kısım kazancını ise hiç beyan etmemesinden bahisle tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalı 2012 yılı gelir vergisi ve 2012/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemleri geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; davacının 2012 yılında gayrimenkul alım satım faaliyeti yönünden satışı yapılan bir gayrimenkulün satış tutarından sehven katma değer vergisi tutarının indirilerek fatura düzenlenmesi nedeniyle 594,06-TL ticari kazancını eksik beyan ettiğinin tespit üzerine 594,06-TL tutarın matraha ilavesi yerinde olmakla birlikte, araç alım satım faaliyeti yönünden tespit edilen matrah farkının yerinde görülmediği ve inceleme elemanınca davacı lehine hareketle,

beyan dışı bırakılan bir araç için kabul edilen 1.000,00-TL tutarındaki zararın hasılat hesaplanırken dikkate alındığı, bir kısım binek otomobil için indirimi reddedilen 4.348,43-TL KDV tutarının maliyet olarak dikkate alındığı hususları birlikte değerlendirildiğinde ortada re'sen vergi tarhını gerektiren bir vergi matrahı bulunmadığı, davacı adına yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bir kısım kazancı eksik beyan ettiğinin bir kısım kazancını ise hiç beyan etmediğinin tespiti üzerine yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, şu kadar ki, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu kurala bağlanmıştır.

Aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra, Kanunun 30. maddesinin 6. bendinde, tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması hali re’sen tarh nedeni olarak belirtilmiş; 134. maddesinde ise, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden; gayrimenkul ve araç alım satım faaliyeti yürüten davacının 2012 yılında gayrimenkul alım satım faaliyeti yönünden, satışı yapılan bir gayrimenkulün satış tutarından sehven katma değer vergisi tutarının indirilerek fatura düzenlenmesi nedeniyle 594,06-TL ticari kazancını eksik beyan ettiğinin tespit edildiği,

araç alım satım faaliyeti yönünden ise davacının araç satışlarında %10-11 civarı kâr oranı uyguladığı yönündeki beyanından hareketle dava konusu dönem kayıt ve beyanına göre %10'luk kâr oranın altında kar oranı uygulanarak yapılan satışlar gerçek kabul edilmeyerek %10 kâr oranı alış bedellerine uygulanmak suretiyle belirlenen olması gereken satış tutarları esas alınarak beyan dışı bırakılan hasılatın 69.955,39-TL olduğunun, … plaka numaralı aracın satış sözleşmelerindeki satış bedelinin 45.000,00-TL olmasına karşın,

alıcısı tarafından satış bedelinin 73.000,00-TL olduğunun beyan edildiği dikkate alınarak (73.000,00-45.000,00)=28.0000,00-TL hasılatın beyan dışı bırakıldığının kabul edildiği, öte yandan, beyan dışı bırakılan bir aracın 7.000,00-TL'ye alınıp 6.000,00-TL'ye satıldığının tespit edilmesi nedeniyle oluştuğu kabul edilen 1.000,00-TL tutarındaki zararın hasılat hesaplanırken dikkate alındığı, bir kısım binek otomobil için indirimi reddedilen 4.348,43-TL KDV tutarının maliyet olarak dikkate alındığı,

sonuç olarak davacının gayrimenkul ve araç satışlarından elde ettiği ve beyan dışı bıraktığı toplam kazancın (594,06+69.955,39 +28.000,00-1.000,00-4.348,43)= 93.201,02-TL olduğundan bahisle tespit edilen matrah esas alınarak dava konusu cezalı tarhiyatlarının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Olayda davacının İcra Dairesi Müdürlüklerinden açık artırma yoluyla satın aldığı araçlardan bir kısmının satışını kayıt ve beyan dışı bırakmış olduğunun tespit edildiği bunun üzerine inceleme başlatıldığı, dolayısıyla resen tarh nedeninin bulunduğu anlaşılmakla, mükellefin beyanı ve önceki yıllardaki kâr oranları dikkate alınarak %10'luk kârlılık oranıyla saptanan matrah üzerinden tarh edilen cezalı vergilerde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.