Danıştay 4. Daire E.2021/836 K.2021/5130

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009/12 dönemi için tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı Kadıköy Vergi Dairesi mükellefi … hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin, düzenlenen faturaların sahte olduğunu ortaya koymada yeterli olmadığı; ayrıca, … Bölge İdare Mahkemesi İkinci Kurul'unun … tarih ve E:… K:… sayılı kararı ile de, … tarafından düzenlenen faturaların sahte fatura niteliğinde olduğunun ispatlanamadığı değerlendirmesi yapılarak davanın kabulüne kesin olarak karar verildiği görüldüğünden, bu durumda, dava konusu cezalı tarhiyatlarda da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı şirket hakkında yapılan iş ve işlemlerin yerinde ve yasal olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Vergi Dava Daireleri Kurulunun 18/11/2020 gün ve E:2020/756, K:2020/1221 sayılı kararı ile bozma kararına uygunluk yönünden reddedilerek, uyuşmazlığın esasına ilişkin temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının fatura aldığı Kadıköy Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen … gün ve … sayılı vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden, 27/07/2004 tarihinde insan kaynakları ile ilgili yönetim danışmanlığı faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, 02/08/2004 tarihli yoklamada, adreste faaliyette bulunduğu, 28/09/2009 tarihli yoklamada, adreste başka bir mükellefin olduğu, adresin terk edildiği, 18/12/2009 tarihli yoklamada, adreste başka bir mükellefin olduğu, nakil alınmadan ve yeni adresin bildirilmeden adresten ayrıldığı hususunun muhtar nezdinde 11/12/2009 tarihinde tespit edildiği,

2009/3-10 dönemleri katma değer vergisi beyannamesinde 2.476.281,40 TL matrah bildiriminde bulunulduğu, başka döneme ait katma değer vergisi beyanında bulunulmadığı, Ba-Bs bildirimlerinin verilmediği, ancak diğer mükelleflerin bu mükellefle alakalı olarak yüksek oranda Ba bildirimi verdiği tespitlerine yer verildiği görülmüştür.

Söz konusu tespitlerin değerlendirilmesinden, işyeri ve ikametgah adreslerinde mükellefe ulaşılamadığı, dolayısıyla anılan mükellefin gerçek anlamda iş yaptığına ilişkin hiç bir veri bulunmaması nedeniyle, davacıya düzenlenen faturanın gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, bahsi geçen mükelleften alınan faturalardan kaynaklı cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmamaktadır.