Danıştay 4. Daire E.2021/8940 K.2022/29

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılı defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle 2010/1 ila 12. dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; verilen ara kararlar ile davacıdan 2010 yılına ait tüm yasal defter ve belgeleri ile alış faturalarının istenilerek inceleme yapılmak üzere davalı idareye gönderildiği, davalı idarece düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Görüş ve Öneri Raporu'nda özetle; davacının yasal defter ve belgeleri üzerinde yapılan tespitlerde alış faturalarını yasal defterlerine kaydettiği, olumsuz bir tespitin bulunmadığı,

vermiş olduğu katma değer vergisi beyanları ile yasal defter kayıtlarının birbiri ile uyumlu olduğu ve eleştirilecek bir husususun bulunmadığı tespitlerine yer verildiğinden davalı idare tarafından yapılan incelemede, katma değer vergisi indirimlerinin reddini gerektirecek resen tarh sebebi bulunduğu yönünde herhangi bir tespit yapılmadığı anlaşıldığından tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmeyen davacı adına yapılan cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu belirtilerek kabul kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.