KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/9149 E., 2022/4330 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2022
- Esas No
- 2021/9149
- Karar No
- 2022/4330
- Temyiz eden (davacı)
- … Yayıncılık Tanıtım Prodüksiyon Eğitim Danışmanlık İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
571 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına resen tarh eden 2010/6,8,9,10,11,12. dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi tekniği raporunda. 2010 yılında hakkında sahte belge düzenleme sebebiyle rapor bulunan;. Vergi Dairesi mükellefi. Turizm Organizasyonları Reklamcılık Ticaret Limited Şirketi,. Vergi Dairesi mükellefleri …, …, …,. Vergi Dairesi mükellefleri …, …,. Vergi Dairesi mükellefi …,. Vergi Dairesi mükellefi …,.
Vergi Dairesi mükellefi … ve … (…, …, …) adlı mükelleflerden sahte fatura alıp katma değer vergisi indiriminde kullandığının tespit edildiği, anılan firmaların davacı adına düzenlemiş olduğu faturalarda gösterilen katma değer vergileri indirimleri reddedilmek, ilgili dönem devreden beyanları düzeltilmek ve oluşturulan beyan tablosu dikkate alınmak suretiyle davacı adına uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin olarak vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin tarh edildiği,
gerek davacı hakkında düzenlenmiş vergi tekniği raporu gerekse de mal alımında bulunduğunu beyan ettiği firmalar hakkında düzenlenmiş vergi tekniği raporlarındaki tespitler ve veriler birlikte değerlendirildiğinde; bahse konu firmalarca düzenlenmiş faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, somut olmayan afaki varsayımlarla cezalı tarhiyatların yapıldığı, ihbarnamelerin zamanaşımını kesmek maksadıyla gönderildiği, eksik incelemeyle hazırlanmış vergi tekniği raporlarının atıf yapıldığı, vergi tekniği raporlarının tebliğ edilmediği ve savunma hakkının kısıtlandığı, sahte fatura düzenleyenlerin listesinin kamuoyunca bilinmediği, gerçek bir faturanın içeriği itibariyle yanıltıcı olduğunu iddia etmenin mutad bir durum olmadığı, alt firmalar hakkında tarhiyat yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa dava konusu edilip edilmediği hususunda bir inceleme yapılmadığı, alt firmalar hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan soyut ve genel tespitlerle yetinildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 03/11/2021 tarih ve E:2021/844, K:2021/1348 sayılı kararı ile bozma kararına uygunluk yönünden reddedilerek kararın bozma kapsamın dışında kalan hükümlerinin temyizen incelenmesi için gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosya incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2021/9149, K. 2022/4330, 22 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama