Danıştay 4. Daire E.2022/1618 K.2022/9002

Dava konusu istem: Davacı adına, 2004 ila 2008 yılı Ba formlarının incelenmesi neticesinde sahte fatura kullandığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2008/12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının 2008 yılında mal ve hizmet alımında bulunduğu belirtilen Meram Vergi Dairesi mükellefi. Yangın Söndürme Cihazları İnşaat Gıd. San. Ltd.

Şti. hakkında sahte fatura düzenlediğine dair vergi tekniği raporu bulunup bulunmadığının ara karar ile sorulması üzerine davalı idare tarafından ara karara cevapta gönderilen yazıdan, anılan mükellef hakkında sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemekten dolayı tanzim edilmiş bir vergi tekniği raporu bulunmadığı anlaşıldığından,

düzenlediği faturaların sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğu hususu şüpheden uzak, kesin kanıt, bilgi ve belgelerle ortaya konulamayan mükelleften alınan faturalar nedeniyle tesis edilen dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tesis edilen işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.