Danıştay 4. Daire E.2022/1661 K.2022/2616

Dava konusu istem: Davacı adına vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi, 2017/4-6,7-9,10-12 dönemleri geçici vergiler ile 2017 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 23/01/2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen vergi/ceza ihbarnameleri içeriği dava konusu amme alacaklarının kaldırılması istemiyle, otuz günlük yasal dava açma süresinin son günü olan 22/02/2021 tarihi mesai saati bitimine kadar dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 24/03/2021 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle esasının inceleme olanağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kendilerine bilgilendirme mesajının veya mailinin gönderilmediği, tebliğin usulsüz olduğu, davanın süresinde açıldığı ve cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.