Danıştay 4. Daire E.2022/1686 K.2022/3697

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle 2009/1 ila 12 dönemleri için vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ibraz ettiği defter ve belgelerinin araştırılması sonucu indirime konu edilmesi uygun görülen faturalarda yer alan katma değer vergileri üzerinden hesaplanan matrah farkına isabet eden tarhiyatlarda hukuka uyarlık, ödenecek KDV çıkan 2009/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 dönemleri bakımından defter ve belgelerini mücbir sebep olmaksızın ibraz etmediğinden dolayı yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırılık,

davacının ibraz edilmeyen belgeler dışında ödenecek fark KDV çıkmasına neden olan davacıya fatura düzenlenleyen firmanın düzenlediği faturaların sahte fatura niteliğinde olduğu anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık, bir katı aşan vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık, usulsüzlük eylemi bütün unsurlarıyla ortaya konulmadığından kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usule ve hukuka uygun şekilde yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığından kararın aleyhe hüküm fıkralarının bozulması gerektiği. ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.