Danıştay 4. Daire E.2022/1701 K.2022/3897

… VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … Grup Madeni Yağları ve Petrol Ürünleri Otomotiv İnşaat Taahhüt Nakliye Turizm Gıda İthalat ve İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi …

İSTEMİN KONUSU

… ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle re'sen tarh edilen 2010/10,11 2011/4 ve 2012/4,7,8 dönemleri katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; uyuşmazlık konusu dönemde davacı şirkete düzenlenen ihtilaf konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı anlaşıldığından dava konusu cezalı katma değer vergilerinde hukuka uyarlık bulunmadığı, tekerrüre esas alınan cezaların ise 2012 yılı içerisinde kesinleşmiş olması nedeniyle 2013 yılından itibaren işlenecek fiiller için uygulanabileceğinden, davacı hakkında 2010, 2011 ve 2012 yılları için kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.