Danıştay 4. Daire E.2022/2094 K.2022/4506

Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılına ilişkin yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle 2012/1 ila 12 dönemi için tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Bölge İdare Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından yargılama aşamasında ilgili dönem defter ve belgeleri sunabileceği belirtildiğinden, Dava Dairelerinin 01/07/2021 tarihli ara kararıyla davacıdan 2013 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerinin ibrazı istenilmiş ise de 30 günlük sürede ve daha sonra verilen 30 günlük ek süre içinde de herhangi bir defter ve belgenin ibraz edilmediğinin görüldüğü,

katma değer vergisinde tahsil edilen miktarlardan, ilgili dönemde ödenen vergilerin indirilebilmesi için, indirime konu belgelerin kanuni deftere usulüne uygun olarak kaydedildiğinin ve idarece yapılacak her türlü incelemeye elverişli olduğunun, istenildiği takdirde yükümlü tarafından kanıtlanması gerektiği halde davacının bu kayıt ve tevsik yükümlülüğünü, yerine getiremediği dikkate alındığında katma değer vergisi indirimlerinin reddinde ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle bozma kararına uyulmasına, mahkeme kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, Vergi Dava Dairesince defter ve belgelerin ibrazı için süre verilmişse de bahsedilen sürede müvekkilin 2013 yılında muhasebeciliğini yapan serbest muhasebeci mali müşavire ulaşmak mümkün olmadığı, kendisinden uzun yıllardır haber alınamadığı, Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.