Danıştay 4. Daire E.2022/2907 K.2023/450

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle tekerrür hükümleri uygulanarak vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2010/8,9,10,11 ve 12. dönemleri katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; uyuşmazlık konusu dönemde davacının fatura aldığı Davutpaşa Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun değerlendirilmesinden; söz konusu mükellefin düzenlemiş olduğu faturalarda gösterilen katma değer vergisi indirimlerinin reddedilerek davacı adına uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin olarak tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

davacı adına üç kat olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrürden kaynaklı olarak arttırılan kısmı yönünden ise, tekerrüre dayanak alınan ilgili vergi ziyaı cezalarının dava konusu vergi ziyaı cezası ile aynı döneme ilişkin olduğu veya takip eden yıllarda kesinleştiği görülmekle davacı adına kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.